Historia poprzednich kościołów

Pierwszą wiadomość o kościele w Smardzowicach znajdujemy u Długosza. Jest tam mowa o kościele drewnianym pod wezwaniem świętej Małgorzaty. Z protokołu wizytacji ks. Andrzeja Nehredeckiego w 1748 roku dowiadujemy się, że kościół ten spłonął i na jego miejsce w 1571 roku wybudowano nowy drewniany kościół o trzech nawach – ku czci św. Małgorzaty. Potwierdzenie tego mamy w protokole wizytacji księdza Krzysztofa Kazimierskiego w 1598 roku. Rocznicę konsekracji kościoła obchodzono w niedzielę po wszystkich świętych. Z płyty marmurowej leżącej przed głównymi drzwiami kościoła i z napisu na belce nad wejściem z kruchty do nawy wiadomo, że wybudował go Jan Cianowski, herbu Prus, właściciel Cianowic.

Z inwentarza parafialnego z 1639 roku dowiadujemy się, iż jeden z ołtarzy był dedykowany Najświętszej Marii Pannie. Bp Kunicki, sufragan krakowski, w protokole wizytacyjnym z 1727 roku, opisując wnętrze świątyni, wylicza pięć ołtarzy: wielki ku czci Wniebowzięcia NMP, po stronie epistoły św. Józefa i św. Anny, a po stronie Ewangelii św. Małgorzaty i Matki Bożej. Obok ustawiono obraz Matki Bożej Różańcowej, używany podczas procesji. W czasie najazdu Szwedów w 1658 roku kościół i probostwo zostały zdewastowane, a w roku następnym całkowicie ograbione przez Kozaków i Mołdawian. Uratowały się jedynie naczynia liturgiczne, które zdołano wywieść i ukryć w Krakowie. Kościół uratował od zniszczenia gorliwy i energiczny ks. Wawrzyniec Rompalski, proboszcz w latach 1731-1748, który przeprowadził gruntowny remont.

Kiedy w 1922 roku zakończono budowę nowej murowanej świątyni, wyłonił się problem dalszych losów drewnianego kościoła. W 1938 roku zgłosiła się delegacja nowo erygowanej parafii w Mostku i po uzyskaniu zgody ordynariusza kieleckiego oraz Wojewódzkiego Konserwatora kupiła kościół. Służy on aż do dzisiaj tamtejszej wspólnocie.