Historia budowy nowego kościoła

Sprawa budowy nowego kościoła odżyła dopiero przy końcu XIX wieku. Ojciec Szołdrski podaje, że projekt sporządził prawdopodobnie architekt powiatowy Klajberg w 1899 roku. Dopiero w 1902 roku projekt został zatwierdzony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, które udzieliło pozwolenia na budowę. Prace rozpoczęto 3 kwietnia 1907 roku. W 1914 roku, ze względu na działania wojenne, trzeba było przerwać prace na kilka miesięcy. Kiedy jednak front przesunął się na północny-wschód, prace wznowiono. Za szczególną oznakę opieki Matki Bożej uznano fakt, że żaden z pocisków artyleryjskich nie uszkodził starego kościoła, a nowe mury tylko nieznacznie ucierpiały.

Jesienią 1918 roku biskup kielecki wydał zezwolenie na częściowe przeniesienie nabożeństw do wykończonej jednej nawy kościoła. Całkowite zakończenie prac nastąpiło w roku 1922. Jedynie wieża została dokończona w 1940 roku.

Nowy kościół nie jest budowlą orientowaną (prezbiterium umieszczone jest od strony południowej, a fasada wejściowa od północy). Kościół zbudowano na planie trójnawowej bazyliki z transeptem i prostokątnym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium oraz czworoboczną wieżą dostawioną do fasady wejściowej od wschodu. Po obydwu stronach do prezbiterium dostawione są niewielkie pomieszczenia, które pełnią rolę zakrystii. Jako podstawowy budulec zastosowano biały kamień, ale niektóre elementy wykonano z cegły czerwonej. Architektura kościoła w Smardzowicach jest konsekwentnie neogotycka.

Więcej zdjęć kościoła zobacz w galerii.